NEŞE VE MEŞE

Merhaba değerli arkadaşlarım bu yazıda tek harfin farklılaşması ile oluşan ve farklı anlama gelen neşe ve meşe sözcüklerine değinmek istiyorum.

İlk olarak neşe sözcüğü, Arapça kökenli (neşʾe) bir kelime. Mutlu olmaktan doğan ve dışa vurulan sevinç, hafif sarhoşluk, çakırkeyif olma anlamına geliyor. Dilimizde neşe saçmak (olumlu yanını çevresindeki insanlara da yansıtmak, etrafındakileri sürekli neşelendirmek), neşesi kaçmak (sevinci azalmak, kederlenmek), neşesini bulmak (neşeli bir duruma gelmek, neşelenmek) kullanımları var (TDK Sözlük).

Meşe sözcüğü ise, Farsça kökenli (bīşe) bir kelime. Kayıngillerden, yaz kış yapraklarını dökmeyen türleri de bulunan, kerestesi dayanıklı bir orman ağacı anlamına geliyor. Dilimizde meşe kömürü (meşenin yakılması ile elde edilen dayanıklı kömür), meşe odunu (meşe ağacından elde edilen dayanıklı odun, söz ve davranışlarında incelikten yoksun olan kimse), mantar meşesi (Batı Akdeniz Bölgesi’nde yetişen bir tür meşe), yer meşesi (kurtluca) gibi kullanımları mevcut.

Tek bir harfin farklılaşmasından ne olur ki demeyin. Dilimize özendiğimiz günler dilerim. Sevgi ve sağlıkla kalın.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir